Wybierz zdjęcie en face, dobrze oświetlone. SI łapie twarz, wycina włosy i lepi głowę 3D, która krzywi się, puchnie, obrywa… i przyjmuje ciosy.
To dla śmiechu, nie po to, żeby kogoś upokarzać: nigdy zdjęcie kogoś bez jego zgody.
Ustaw twarz w owalu, patrz w obiektyw… i uśmiechnij się (nie za bardzo, będzie piekło).
Analiza zdjęcia…
Animowane scenerie 3D
Wynik tej partii nie zostanie zapisany.
Przeciw…
Partia trwa 20 sekund: rozdaj jak najwięcej klapsów wybranej głowie, zanim skończy się czas. Nie trzeba klikać, liczy się prędkość gestu. Oto wszystko, co warto wiedzieć.
Skróty: Esc pauza, 1–0 albo kółko zmienia broń, strzałki i Enter przy wyborze ofiar.
Korek, partia przegrana o włos, Wi-Fi pada, wieczne powtórki, młodszy brat oszukuje, poniedziałkowy poranek… Każdemu czasem chce się komuś solidnie przyłożyć. Slap My Face powstało z prostej myśli: zamienić to napięcie w rechot, w trzydzieści sekund na zegarze, nikomu nie robiąc krzywdy.
Zasada jest celowo przerysowana i kreskówkowa: głowy z bajki puchną, krzywią się, gubią czapkę i oklejają się plastrami, absurdalna broń (patelnia, poduszka, różdżka) i dźwięki jak ze starych kreskówek. Nikt nie jest naprawdę celem: ofiary są zmyślone, albo to twoja własna głowa, jeśli wgrasz zdjęcie.
Slap My Face to gra dla śmiechu, nie narzędzie medyczne. Jeśli stres robi się za ciężki, pogadaj z kimś bliskim albo ze specjalistą.
5 najlepszych klapsiarzy dnia, spośród wszystkich graczy na świecie. Każda partia sama wchodzi na Mur Klapsów: zagraj, a głowa twojej ofiary pojawi się tu obok ksywy.
Ładowanie Muru Klapsów…
Tak: bez rejestracji i pobierania, wszystko działa w przeglądarce na komputerze, tablecie i telefonie. Są opcjonalne zakupy (Złote Klapsy, paczki głów, przepustki), ale można grać, nigdy nie płacąc.
Zamieć głowę z rozpędu, myszką albo palcem: im szybszy gest, tym mocniejszy klaps. Wróć w drugą stronę na rewers, dotknij głowy na cios z prostej i zmieniaj broń dolnym paskiem.
Tak: dotknij « Twoja głowa do klapsa » i wgraj zdjęcie en face. SI w twojej przeglądarce robi z niego głowę 3D albo rysowaną postać. Zdjęcie zostaje na urządzeniu: nie jest wysyłane ani zapisywane.
Tak, automatycznie i na naszym serwerze: każda gra trafia na Ścianę Klapsów, ranking wspólny dla wszystkich graczy (dnia, tygodnia, wszech czasów i gier z rzędu), a twój postęp (Złote Klapsy, gwiazdki, odblokowane głowy) też jest tam zapisywany. Konto nie jest potrzebne, wystarczy ksywka; z kontem odzyskasz wszystko na innych urządzeniach. Wszystko możesz usunąć w nocie prawnej.
Slap My Face jest właśnie do tego: darmowy wyładowywacz, w którym walczysz klapsy, policzki i liście w kreskówkowe głowy, które krzywią się i obrywają. Partia trwa 20 sekund, bez rejestracji i pobierania: idealnie, żeby spuścić stres, złość albo nudę.
Tak: na telefonie i tablecie przesuń palcem po twarzy i rozdawaj klapsy. Gra działa też na komputerze, myszką, we wszystkich nowych przeglądarkach (Chrome, Safari, Firefox, Edge).
Nie: to przemoc z kreskówki, bez krwi i ran. Głowy puchną, gubią zęby i oklejają się plastrami jak w starych bajkach. Ofiary są zmyślone, a gra nadaje się dla całej rodziny.
Na końcu partii udostępnij najlepsze zdjęcie, wynik albo 10-sekundowe wideo (TikTok, Reels, Shorts): link wyzwania proponuje znajomym pobić twój wynik na tej samej ofierze.
Chronologia rygorystycznie przybliżona. Każda data ma znacznik Prawda!, Możliwe albo Zmyślone. Kliknij datę, żeby jej posłuchać.
Grog, łowca-zbieracz, próbuje rozgnieść komara na policzku sąsiada Kroka. Komar się wywinął. Krok już nie. Klaps się narodził, uraza też.
Archeolodzy znaleźli hieroglif: otwarta dłoń i trzy gwiazdki. Oficjalne tłumaczenie: «Sam się prosił».
Klaps kandydował na konkurencję olimpijską. Odrzucono go w ostatniej chwili: jury wciąż miało ślad po pokazie.
Juliusz Cezar przyszedł, zobaczył i rozdał. Historycy skrócili cytat, żeby brzmiał poważniej.
Rycerze odkrywają, że klaps w zbroi robi «BLONG». Fach kowala policzków i tak nigdy nie wystartował.
Między szkicami helikoptera Leonardo da Vinci rysuje wielką dłoń na sprężynie. Projekt porzucono po próbie na uczniu.
Commedia dell'arte używa «batacchio»: dwóch listewek, które trzaskają głośno, a ledwo uderzają. Po angielsku nazwą to slapstick i tak ochrzczą cały gatunek komedii.
Policzek rękawicą albo rzucenie jej pod nogi miało wywołać pojedynek. Przegrany często dostawał drugie spotkanie… u chirurga.
Zeszyty skarg żądają równości wobec klapsa. Przegłosowano ją w nocy 4 sierpnia, między dwoma zniesionymi przywilejami.
Komicy niemego kina sypią tortami i układają policzki w choreografię. Bez dźwięku każdy klaps musiał być dwa razy większy, żeby dało się go usłyszeć oczami.
Kreskówki odkrywają, że patelnia robi najlepszy dźwięk we wszechświecie. Producenci garnków nigdy nie zrozumieli skoku sprzedaży.
Całe pokolenie uczy się naprawy elektroniki: solidne klepnięcie w bok odbiornika. Działa raz na trzy, co na tamte czasy było świetnym wynikiem.
Smartfony wymyślają przesunięcie palcem. Naukowcy od razu notują balistyczny potencjał tego gestu.
Ludzkość wreszcie sięga szczytu: klaps bez ofiary, w 3D, z plastrami i ptaszkami. Grog byłby dumny. Krok już nie.
Klaps, policzek, liść, tarta, manto… Po polsku na przyłożenie jest osobne słowo na każdy sposób. Krótki słowniczek, do powtórki przed następną partią.
Komitet naukowy Slap My Face nie odpowiada za wypracowania z historii oparte na tej stronie.